چت ریاضی

ریاضی، دبیر شورای عالی فناوری اطلاعات : «آمار نشان می دهد بیشترین مصرف اینترنت توسط کاربران خانگی در محیطهای چت (گفتگو) سپری می شود و از 27 هزار کاربر اینترنت حداقل 26 هزار نفر از آنها به سرعت بیش از 56 کیلو بیت نیاز ندارند.»

گزینه مناسب را انتخاب کنید:

1- ای تو اون آمارت ریاضی...

2- ای تو اون روحت ریاضی...

3- یارو چت کرده که همه رو در حال چت دیده...

4- هر سه گزینه فوق.

حق برق

بدون شک نظام جمهوری اسلامی در سی سال عمر خود در برنامه ریزی و اجرای سیاستهای  بلند مدت فرهنگی و اجتماعی بسیار موفق عمل کرده است.سیاستهایی در جهت پایه ریزی جامعه ایی تهی از اعتراض های سازمان یافته یا حتی سازمان نیافته که تنها به ناله های بی خاصیت و کشدار در جمعهای خانوادگی اکتفا میکند. جامعه ایی که هیچگونه بستگی فرهنگی بین مردم آن منجر به اعتراض به سیاستهای پدرسالارانه دولتی نمی شود.جامعه ایی که افرادش به قدری به تفاوتهایشان معتقدند که شباهت از دست دادن حقوق اولیه شان نیز نمیتواند آنها را متحد کند.جامعه ایی بدون حزب ، بدون صنف ، بدون تشکل غیر دولتی موثر ، بدون مجلسی مستقل که وکلایش حقیقتا وکیل مردم باشند در بازستاندن حقوقشان از دولتی که مثل غده ایی سرطانی رشد کرده است.جامعه ایی که حتی قهوه خانه ایی برایش باقی نمانده است که عادی ترین مردم آن به بهانه نوشیدن چای با هم گفتگویی کنند و اگر توافقی حاصل شد فردا درد دلشان را در گوش  کسی که دستش به لبه دامان قدرت میرسد پچ پچ کنند.
بیست ویکی دو سال پیش از این بی برقی شبانه امری عادی به نظر میرسید چراکه داشتیم جنگی هشت ساله میکردیم که چهار سال از جنگ جهانی دوم طولانی تر بود و منابعی که باید صرف ایجاد زیر ساختهای اقتصادی میشد روانه جیب همان دولتهایی میکردیم که جمعه ها برایشان شعار «نه شرقی-نه غربی» سر میدادیم.اما امروز که از پایان آن جنگ کذایی بیست سال میگذرد  چه توجیهی برای جیره بندی برق وجود دارد بجز بی کفایتی و خیانت ورزی دولتی که خود را عدالت محور معرفی میکند؟
به هر حال خواهد آمد روزی که چیزی برای از دست دادن باقی نمانده است اگرچه آنروز نام این اعتراض «اغتشاش» خواهد بود و آرزوی ما تنها «امنیت» اگرچه که با اختناق همراه باشد .

از نانو پارتیکل

سهرابیات

عاقبت تسلیم وسوسه ای که بیشتر از یک سال است در ذهنم است شدم و سهرابیات را راه انداختم. نوعی نگاه کودکانه به وقایع زندگی واقعی. هفته ای دو سه بار از زبان سهراب وقایع زندگی مان را خواهم نوشت. البته قصد دارم حتما یک مقدار فانتزی هم قاطی اش کنم و از این لحاظ شاید قابل استناد نباشند. فکر کنم جالب شود. نقل مطالب آن وبلاگ ممنوع ولی لینک دادن مزید امتنان است. شاید کتابش کنم.

شیطنت معصومانه

سهراب، آخرین ورژن !

توضیح و پوزش

در  چند روز گذشته سایت های دبش و آی طنز هر دو با اشکال مواجه شدند. ماجرا از این قرار بود که سِروری که این دو سایت بر روی آنها قرار داشت، هر دو در آمریکا بودند و گویا شرکتی که سیستمهای هاستینگ آنها و شماری دیگر از سایتهای ایرانی را نگهداری می کرد، با تشدید تحریم های اقتصادی علیه ایران، از سرویس دهی سرباز زده بود. البته این تمام ماجرا نبود و سهل انگاری و وظیفه نشناسی چند شخص در ایران که وظیفه پشتیبانی فنی در بخش هاستیگ را به عهده داشتند نیز باعث شد تا کار به مراحل بحرانی برسد و چند روزی به خاطر تعویض هاست و تغییر دی ان اس ها، این دو سایت با اشکال مواجه شدند. الان با دوست خوبم نوید مجاهد داریم مشکلات را بر طرف می کنیم و به هر حال از دوستانی که این چند روزه در دسترسی به این سایتها با اشکال مواجه شدند عذر می خواهم.

توفیق از نگاه احترامی

اگر دوست دارید از زبان یک همکار قدیمی مجله توفیق و دوست فعلی خانواده توفیق، مطالب جالبی درباره مجله معروف توفیق و تاثیرش بر جریان طنزنویسی ایران بشنوید، برنامه سه شنبه شب این هفته "طنزگفتار" رو از دست ندهید. گفتگو با منوچهر احترامی. ساعت حدود یک ربع به یازده تا 11 و نیم شب. رادیو گفتگو.. به کارگردانی و مجری گری و تبلیغات چی گریِ خودم!

من هم زمین را دوست دارم

چند روزی دسترسی به اینترنت نداشتم. امروز که آمدم در بالاترین دیدم که بلاگرها دعوت شده بودند 16 خرداد درباره طبیعت و محیط زیست بنویسند. حیف که دیر دیدم والا مفصل می نوشتم. به نظر من بزرگترین بحران فعلی ما نه مسائل سیاسی و اقتصادی (که بعضا مثل م.ا.ن بسیار وخیم هم هستند!) نیست، بلکه محیط زیست است. به نظرم ما با سرعتی فجیع داریم زیستگاه های خودمان را نابود می کنیم و هیچ کس هم ککش نمی گزد. یکی از دلایلی که در انتخابات مجلس شرکت نکردم همین بود که یک نامزد هم -حتی محض شعار- درباره طبیعت و محیط زیست حرف نزد.

در اینباره حرف زیاد دارم که به مناسبتی خواهم گفت. فعلا این را بخوانید:

جایگاه بزرگترین معضل جهان در نزد تشکل های سیاسی ایران