یکشنبه، 27 آبانماه 1386

سلام، کجایی؟ فیلمت رو دیشب دیدم...!

ما که بچه بودیم، دوربین های فیلمبرداری هر کدام چند کیلو وزن داشتند و کلی هیکل! بعد کم کم سر و کله هندی کم ها پیدا شد که هم خیلی کوچک تر بودند و هم بدون نورافکن در مکان های داخلی و حتی شب ها فیلم می گرفتند. از همان موقع ها بود که گه گاه می شندیدم یکی توانسته با جاگذاری یکی از این دوربین ها یک فیلم مخفیانه از یکی دیگر بگیرد؛ ولی فقط می شنیدیم، چون نه گرفتن یک فیلم مخفی با آن هندی کم‌ها (که کم هم کوچک نبودند) کار آسانی بود و نه اگر هم چنین فیلمی موجود بود، تبدیل به نوار ویدئوی آن و تکثیر و رد و بدلش کار آسان و کم خطری بود. (تازه از همه این‌ها گذشته ما کجا این حرفها کجا!)

 

در این چند سال اخیر هم هندی کم ها کوچتر شدند، هم سیستم ها به سمت دیجیتال پیش رفتند و هم گوشی های دوربین دار به بازار آمدند. به موازات این تکنولوژی ها، روند تولید فیلم ها و عکس های پورنوی خصوصی هم رونق گرفت و با ماجرای فیلم خصوصی سکسی یک بازیگر تلویزیونی انفجاری در این زمینه رخ داد.

 

این روزها طوری شده است که رد و بدل کردن این قبیل فیلم های پورنو بر روی گوشی ها، از سطح میهمانی ها (که هر دوست و آشنایی دارد برای دیگری فایلی بلوتوث می‌کند) به سطح اماکن عمومی هم کشیده شده است.

یکی از دوستانم که از مترو استفاده می کند، می گوید هر روز، به محض ورود به مترو با روشن کردن گوشی اش، فایل های بسیاری را از افراد ناشناس میگیرد که بعضی هایشان هم از همان نوع فوق (یا تحت!) هستند.

 

نکته جالب اینجاست که بر خلاف چند سال پیش که این فیلم ها بسیار رذیلانه تهیه می شدند و مثلا به این صورت بودند که چند نفر به یکی تجاوز می‌کردند، یا یکی با نامردی از سکس یا تعویض لباس یا شنای عده ای دیگر فیلم می‌گرفت، یا یک نفر برای بی آبرو کردن پارتنر قدیمش فیلم خصوصی او را منتشر می‌کرد یا فیلم خصوصی یک زوج که از خودشان گرفته بودند، بر اثر سرقت دوربین یا هک آی دیشان به دست نا اهلان می افتاد و ...

فیلم‌هایی که این روزها از در و دیوار می ریزند اکثرا با میل و رضایت طرفین گرفته شده‌اند. البته این به خودی خود شاید زیاد بد نباشد که چندنفر طوعا بخواهند جمعی را از تماشای خودشان مستفیض کنند! اما فاجعه آنجاست که این فیلمها در جامعه‌ای مثل نقل و نبات دست به دست می‌گردند که هنوز باورها و تعصب های سنتی قدیم خودش را دارد.

 

بخش تکان دهنده ماجرا آنجاست که بدانیم این موج عظیم از فیلمهایی که توی گوشی ها و روی اینترنت قرار دارند و در بیشتر آنها، دختری یا زنی، در حالی که برای دوربین دست تکان می‌دهد عریان می‌شود و انواع تکنیک‌های پورنو را با پارتنر (که با حفظ سمت! فیلمبردار هم هست) انجام می دهد در همان جامعه‌ای تولید می‌شود که هنوز برادران غیور از فهمیدن رابطه دوستانه خواهرشان با پسری، غوغا به پا می‌کنند، مردان به راحتی زنشان را برای داشتن روابط جنسی نامشروع می‌کشند و قتل های بسیاری در طول سال به خاطر یک فحش ناموسی رخ می‌دهند.

 

من از دیدن چنین شکاف ها و تضادهایی در جامعه ایران به خودم می‌لرزم. شما چطور؟

 

 
 
 
 

اعلانات

| Bookmark and Share
 
 

تشکر


Subscribe
طراحی توسط: ايرانيانت
Movable Type 3.35