سه شنبه، 2 خردادماه 1385

2 و 3 و 4...

سه روز در اول خرداد اين سالها، لبخندي تلخ به لب من مي‌آورد و اوايل خرداد هر سال گرفتار حالتي نوستاژيك مي‌شوم.
اولي روز دوم خرداد است كه گمان نمي‌كنم تا آخر عمر از ذهن همسالان من -به خصوص آنهايي كه مثل من شديدا درگير دوم خرداد و ماجراهاي بعدي‌اش شدند- پاك شود. هر سال به آن خاطره شيرين فكر مي‌كنم و بعد كه به ياد سرانجام دولت اصلاحات و اصلاح‌طلبان مي‌افتم، غم‌ام مي‌گيرد. حيف. حق ما اينهمه شكست و سرخوردگي و خيانت نبود...

روز سوم خرداد هم برايم عزيز است و غرورآفرين. ياد آن روز كه مردم در خيابان‌ها مي‌رقصيدند بخير! صدام گفته بود اگر ايراني‌ها بتوانند محمره (خرمشهر) را پس بگيرند، كليد بصره را تقديمشان مي‌كنم. و ما گرفته‌بوديم.
بعد ناخودآگاه ياد آنهمه بي تدبيري مي‌افتم كه باعث ادامه جنگ شد. ياد فرمايشات همين "فقيه عاليقدر" مي‌افتم كه بعد از طرح پيشنهاد اعراب مبني بر پرداخت خسارت به ايران و بازگشت طرفين به مرزهاي بين‌المللي؛ گفته بود "مثل اينكه بعضي‌ها بوي دلارهاي امريكايي به مشامشان رسيده". كه بعد همه ماستها را كيسه كردند و ماجراي جنگ و فرجامش آن شد كه ديديم.

روز چهارم خرداد، آنطور كه سجل‌ام مي گويد روز دنيا آمدن من است و لابد بايد بخاطر تبريك دوستان هم كه شده شاد باشم. ولي متاسفانه مثل دو روز قبل، در اين روز هم دلتنگ مي‌شوم؛ وقتي به پايان كار فكر مي‌كنم...
كاش مي‌توانستم اين معماي بزرگ زندگي را حل كنم. يا دست كم فراموش كنم اين "مرگ" را.

 
 

ارسال نظر

کد امنيتی:

یادآوری:
 
نظر:

لطفا فقط نظرات مربوط به مطالب را بنویسید.

 
 

نظرات قبلی

#1 مازاريان

جناب محمود
فراموشي كه چاره نيست اگرهم باشد مقطعي و غير معقول است اما آن اولي يعني حل.اگر خواستي در مورد آن بگويم و بگويي.

May 23, 2006 4:04 PM
Web

#2 دنا

روز مرگم نفسی مهلت دیداربده وانگهم تابه لحد فارغ وآزاد ببر!!

May 23, 2006 5:01 PM
Web

#3

من كه شما را نمي‌شناسم و گاه گاهي وبلاكت را مي‌خوانم. ولي تولدت كه بعد از 1 و 2 و 3 خرداد مي‌آيد، مبارك!

May 25, 2006 3:12 PM
Web

#4 شهاب

استاد سلام
چند روزی بود که وبگردی نکرده بودم و از شانس بد من تولد حضرتعالی تو همین روزها بوده!ضمن اعلام اعتراض خود به این توطئه حماسه تولد شما را تبریک میگم.

May 28, 2006 6:35 PM
Web
 
 
 
 

آگهی