چهارشنبه، 17 اسفندماه 1384

وصیت‌نامه‌ای برای آقای شهردار!

بسم الله الرحمن الرحيم
از اونجایی که حدیث هست که هر مسلمونی که اهل و عیال دِره باید تکلیف مال و امولِش رِ برای بعدِ مرگش مشخص کنه تا میرات‌خوراش به جون هم نیفتن؛ به ئي وسيله، مو، حاج حسین قالیباف از اهالی طرقبه‌ مشهد وصیت مُکُنم که تمام مال و اموالُم به شرح زیر به زن و بچه‌هام برسن:

یَک. چهاریکِ باغ بالا که قباله عیاله، شرعن و عرفن مالِ ننه محن‌(محمد) باقره و باید تموم و کمال بهش برسه تا آخر عمری محتاج کسی نباشه.
دو. سه مَن زمین به جاغرق دِرُم که مِرِسه به عباس تا سر وسامونی به زندگیش بده.
سه. نصفِ خانه طرقبه مالِ داداشمه که هیچ، ئو نصفه دیگه مالِ دخترا باشه تا جلوی شوهراشا سرافکنده نباشن.
چهار. یَک نریون زواردرفته دارم که اگه تا ئو موقع نمُرد بِدِنِش به میرزا حسن نعلبند برای پولی که بابت نعلِ کردنِ ئو نریون ازم طلب داشت.
پنج. بیل و مشله و کلنگ و میخ طویلَم رِ بِدِن به شورای طرقبه محض یادگاری.
شش. گالیشام بدرد نِمُخورن، اگه تِنِستن به زوارا یا توریستها بُفروشن به جای عتیقه.
هفت. پونصد میلیون تومن پول خاک کِردُم زیر درخت شفتالو تا محن‌باقر نذر تیم ملی فوتفال کنه. محن‌باقر مشغول ذمه‌یه اگه یک قرون از ئی پول رِ خرج کارِ دیگه‌ای بکنه. موکد مُکُنُم که ئی پونصد میلیون باید برسه به تیم فوتفال وگرنه از همو بالا محن‌باقر رِ عاقش مُکُنُم.

الهم صل علی محمد و آل محمد
جعفرقلی قالیباف طرقبه‌ای به صحت و سلامت ئی وصیت‌نامه رِ با حضور چار نفر شاهد نوشت.
شهودها: سید حسن ملبند - علی شیشلیکی - مجتبی عنبرانی - میرزا علی کباب‌پز

 
 
 
 

آگهی