دبش راه افتاد

ماجراي عوض كردن سِروِر و رفع برخي از اشكالات نرم‌افزاري سايت، اصلا نه كار چندان سختي بود كه ما (من و آرمان انزان‌پور) از پس‌اش برنياييم و نه قرار بود اينقدر طول بكشد. داستان همان داستان "ابر و باد و مه خورشيد و فلك" بود و بدشانسي‌هاي بعضا خنده‌دار كه باعث شد، دبش مادرمرده چند روز در حال احتضار به‌سربرد.

به خاطر همان مسايل پيش پا افتاده (كه گمان نمي‌كنم شرحشان فايده‌اي داشته باشد) ده‌ها برابر آن زماني كه در نظر گرفته‌بوديم وقت و انرژي ما تلف شد. مثلا شبيه آنكه شما پيش خودتان گمان كنيد به خانه مي‌رويد، موبايتان را كه جا گذاشته‌ايد برمي‌داريد و بر مي‌گرديد... و روي هم ده دقيقه وقت براي اين كار درنظر مي‌گيريد؛ اما عملا چون كليد را داخل جا گذاشته‌ايد مجبور مي‌شويد از همسايه اره قرض كنيد و قفل را ببريد و بعد موبالتان را در خانه نمي‌يابيد و وقتي آنرا پيدا مي‌كنيد متوجه مي‌شويد بايد يك قفل نو براي در بخريد و...!

با تمام اين تفاصيل از كساني كه در دبش مي‌نويسند و يا آن‌را مي‌خوانند به خاطر خرابي چند روزه سايت پوزش مي‌خواهم و با اينكه نه كسي شكايتي كرده و نه گله‌اي؛ اما خودم را موظف مي‌دانم علاوه بر عذرخواهي بابت اين ماجرا، خيلي صادقانه بگويم در اين چند روز نه فقط تلاش بسيار زيادي براي راه افتادن دبش داشتم بلكه فشار عصبي زيادي را هم متحمل شدم. (مسووليت‌پذيري را مي‌بينيد؟! آنوقت يك كابينه را هم به آدم نمي‌دهند! )

اميدوارم ديگر از اين مشكلات پيش نيايد كه اصلا اعصاب ندارم!

پ.ن
راستي شايد به چشم ظاهر ديده نشود، ولي بواطن دبش تغييرات جوهري داشته‌است و اين جزيي است از: "نهاد ناآرام دبش!"

نوشته شده توسط farjami در 12:45 PM | نظرات (2) |