اولين لايحه

امروز ظهر، خبرنگار شبكه يك سيما، يك پرسش مشترك را با تمام كانديداها در ميان گذاشت و آن اين بود: «اگر رييس جمهور شويد، اولين لايحه‌اي كه به مجلس مي‌بريد چه خواهد بود؟»

هركدام از حضرات به فراخور پاسخي دادند. كروبي كه بحث 50 هزار تومان و واردات خودروهاي كم‌مصرف را پيش كشيد و احمدي‌نژاد هم همان‌طور كه انتظار مي‌رفت مشكلات جوانان و اختصاص درصدي از بودجه كل مملكت براي حل بحران اشتغال و ازدواج را موضوع اولين لايحه دولتش عنوان كرد.
رضايي لايحه وضع قانون براي برخورد با بي‌عدالتي و بي قانوني (من كه معني اين جملات را نمي‌فهمم) را به مجلس خواهد برد و مهرعليزاده و لاريجاني و قاليباف هم تقريبا هم‌عقيده بودند و قرار است هركدام كه رييس جمهور شدند، حل مشكلات معيشتي جوانان و روستائيان و فرهنگيان و كارگران... (خلاصه، همه!) را در قالب لايحه‌اي تقديم مجلس كنند.

جناب دكتر معين اما لايحه عفو عمومي را تقديم مجلس مي‌كنند تا اگر به فرض نزديك به محال مجلس آنرا تاييد كرد و به فرض (قطعا محال!) شوراي نگهبان هم با آن موافق بود، زندانيان سياسي آزاد شوند و بخش كثيري از اپوزوسيون به ميهن برگردند.

اما جواب هاشمي رفسنجاني – كه آخرين پاسخ‌دهنده بود- اين‌بود: «بايد ببينيم آن‌زمان اولويت در چيست و چه چيزي براي دولت و مردم از همه ضروري‌تر است. آن‌وقت تصميم بگيريم.»

كم‌كم دارد دستگيرم مي‌شود كي از همه سياستمدارتر است!

نوشته شده توسط farjami در 7:03 PM | نظرات (4) | ترک بک (171) |