دیدار ناگهان حامد قدوسی و همسرش

بعد از ظهر جمعه، در روزنامه شرق «استثنائا» سرم تو کار خودم بود که یکی صدا زد: «آقای فرجامی؟» سرم را که بلند کردم آقایی را دیدم با یک جفت ابروی به مراتب از سبیل خودم کلفت تر! با کسی قرار نداشتم و چهره هم به نظرم آشنا بود ولی به جا نمی آوردم. «من قدوسی هستم» بیشتر به جا نیاوردم ولی بناچار سری تکان دادم و دستی دادم که یعنی بله، شناختم! اما ناگهان انگار واقعا شناختم «اِ... انگاری این حامد قدوسی خودمان است که وبلاگ چای را می نویسد!» ولی حامد قدوسی که نوشته بود وین است؛ اینجا چکار می کند؟ «چند روزی با همسرم آمده ایم ایران... پس فردا هم برمی گردیم»
با همسرش آمده بود شرق، سری به دوستان بزند. ناقلا همه را هم می شناخت و مثل اینکه چمدان دلار آورده باشد، همه باهاش گرم می گرفتند! از صدقه سری حامد، من و بهمن دارالشفایی هم مجبور شدیم اعتراف کنیم که همدیگر را می شناسیم و جناب آقای علی معظمی هم چند دقیقه ای به جای نصایح مودبانه و ملامت های مهربانانه، با ما هم کلام شدند؛(البته بعد از آنکه صفحه شان را بستند و کلیه فرایض + بودن را به جا آوردند!).
جایتان خالی کلی حرف زدیم و از همه مهمتر اینکه برای اولین بار یک نفر از وبلاگ بنده تعریف کرد. آنهم چه آدم مهمی... کسی که با کوفی عنان کاپوچینو می خورد و وبلاگش را خود بیل گیتس شخصا طراحی کرده است و دانشگاه ام آی تی کرسی استادی اش را به او پیشنهاد داده است... (همه اینها را بعد از اینکه از وبلاگ من تعریف کرد حدس زدم!)
قرار است حامد هم به ما بپیوندد.
به امید روزی که نویسندگان دبش از خوانندگانش بیشتر شود!!

نوشته شده توسط farjami در 1:20 PM | نظرات (43) | يادداشت |