بایگانی برای اردیبهشت

چوب خدا برای فارس‌ها!

فرموده‌اند نخند که به سرت می آید. گمانم حالا مصداقش باشد. چهارنفر کاندیدای تایید صلاحیت شده‌ی ریاست جمهوری اعلام شدند: موسوی، کروبی، رضایی و احمدی‌نژاد. نفر اول ترک. دو نفر بعدی لر و آخری فارس است. فارس‌های عزیز که اگر روزی ده تا جک برای ترک‌ها و لرها نگویید و نسازید و نشنوید، روزتان شب [...]

چه کسی بود امضا کرد مرا؟

خانم‌ها و آقایان اگر فکر می‌کنید سرچ کردن نام خودتان در اینترنت کار بیهوده‌ای است، بیخود می‌کنید! چرا؟ چون بعد از یکی دو سال ممکن است متوجه بشوید اسمتان پای بیانیه‌هایی هست که نه خوانده‌ایدشان و نه امضا کرده ایدشان. بعد آنوقت ممکن است مثل من هی مجبور شوید ایمیل بزنید به عده‌ای از دانشجویان مبارز [...]

دستور العمل عمومی دعوا کردن – سطح متوسط

مقدمه:  مجید؛ داداش کوچیکه‌ی من است که با هم ماجراها داشتیم. وقتی آمد کلاس اول دبستان من سال چهارم بودم و آنقدر شر که بدنامی من باعث می‌شد به عنوان "برادر اون فرجامی" همیشه برایش خط و نشان بکشند که اگر بخواهد راه من را برود از مدرسه اخراجش می‌کنند. یک سال بعد همه تعجب می‌کردند [...]

حقارت پروری و حقیر شناسی

با دوستی چت می کردم. آدم نازنینی است، هم سن و سال های خودم است و زن و بچه دارد. سن و سال و زن و بچه‌ داری‌اش را برای آن می نویسم که لازم است بدانید این دوست ما از این نظر هم که باشد در موقعیت جدی‌تری از زندگی قرار دارد. چند وقتی [...]

اشک‌ها و لبخندها، یک اتفاق مهم و یک گلایه‌ی بزرگ

سریال اشک‌ها و لبخندها اتفاق مهمی در عرصه‌ی کمدی سازی تلویزیون ایران است. سریالی که اگرچه بر تیپ‌سازی تکیه دارد اما از فضای آیتم محور سال‌های اخیر فراتر رفته و با مولفه‌های درخشانی که در زمینه‌ی فیلمنامه‌نویسی، کارگردانی و بازیگری دارد مجموعه‌ای جذاب و دیدنی از کار درآمده. کاگردانی دقیق حسن فتحی و فیلمنامه‌ی جذاب [...]

هیجان

برای ثبت در تاریخ شخصی‌ام این را می‌نویسم. چند ساعت پیش، یعنی در اواخر شب اول اردیبهشت ماه جلالی، در مکاشفه‌ای کاملا عقلانی و غیرعرفانی، گرهی که نزدیک به سه سال بود ذهنم را درگیر خود کرده‌بود، شروع به باز شدن کرد. نوشتم‌اش. همه‌اش روی یک برگ کاغذ.  آنقدر خوشحال و هیجان زده‌ام که نمی‌توانم [...]